Ώρες ώρες σ' έχω τόσο ανάγκη. Ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα χάδι θα ήταν αρκετό, αρκεί να ήταν δικό σου. Έξω βρέχει. Όλα μουντά κι βροχερά, όπως η διάθεσή μας. Μια κουβέρτα και ένα ζεστό τσάι είναι η μόνη μας παρηγοριά. Ξαφνικά, μέσα στην ησυχία, ενώ μια μικρή μελωδία από το ραδιόφωνο με νανουρίζει γλυκά, νιώθω την παρουσία σου δίπλα μου, τ' άρωμά σου να με πνίγει. Δάκρυσα. Μου λείπεις τόσο πολύ.......
No comments:
Post a Comment